Κατηγορία: Κοινωνικά

Καλό ταξίδι φίλε – πατριώτη Γιάννη Τσιώλη

Έφυγε ο συμπατριώτης μας, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και στη Φιλοσοφική Σχολή της Αθήνας, Γιάννης Τσιώλης.
Έφυγε ο άνθρωπος που μας τίμησε με τη φιλία του. Έχοντας χάσει τον πατέρα τους στην Κατοχή και με το σπίτι τους καμένο, τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα για τα τρία παιδιά. Έτσι η μάνα του αποφάσισε να στείλει τα δύο στην Αμερική Δεκατεσσάρων χρόνων το 1952-53 φεύγει για την Αμερική. Αρχίζει να πηγαίνει σχολείο και παράλληλα δουλεύει. Όμως (ένα δαιμόνιο), κατά την αγαπημένη του έκφραση από τις τραγωδίες, τον βασάνιζε. Έτσι σπούδασε, φιλοσοφία και θέατρο, στο Μπέρκλεϋ και το Στάνφορντ, δίδαξε στα δύο πανεπιστήμια και έγινε καθηγητής Συγκριτικής λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και στη Φιλοσοφική της Αθήνας. Σε ερώτηση, «πως και ήλθες στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, έστω και τον μισό χρόνο»; Η απάντηση ήταν: Για να φτιάξω το πρόγραμμα σπουδών στην Αγγλική φιλολογία. Δεν ήθελα, αλλά δεν ήταν εύκολο να αρνηθείς στην Μελίνα Μερκούρη, τη φίλη μου.
Όμως παρ’ όλες τις σπουδές του στη φιλοσοφία η μεγάλη αγάπη του είναι το θέατρο Ήδη από τη δεκαετία 60 σε νεαρή ηλικία μεταπτυχιακός φοιτητής στο Στάνφορντ γίνεται βοηθός του Μουζενίδη στην Επίδαυρο και αργότερα του Βολανάκη. Σκηνοθέτησε περί τις 50 παραστάσεις κυρίως στο εξωτερικό.
Σε ερώτηση για το πώς επηρέασαν τα παιδικά βιώματα την πορεία του απάντησε.
Όταν καιγόταν το σπίτι μας, οι σκιές των ανθρώπων, στους απέναντι τοίχους είναι εικόνα που δεν έφυγε και δεν πρόκειται να φύγει. Την χρησιμοποίησα σε ένα διήγημα που λεγόταν «Before the Firing Squad» που πήρε το πρώτο βραβείο της PEN/NEA και παρουσιάζεται σε διάφορες εκδόσεις σχολικών βιβλίων.
Τη μέρα της αναχώρησής μου για την Αμερική, οι θειάδες μου (και ήταν αρκετές) στα μαύρα ντυμένες με τα τσεμπέρια τους, είχαν ακροβολιστεί γύρω από το καλύβι μας και θρηνούσαν. Θύμιζαν χορό αρχαίου δράματος. Άλλη μια εικόνα που χρησιμοποίησα σε ένα ανέβασμα της Ηλέκτρας.
Γιάννης Τσιώλης. Με φίλους όπως ο Ντασσέν και η Μελίνα, όπως ο Έντμουντ Κήλυ. Συνομιλητής του Σεφέρη για μια περίοδο, απέφευγε τις “δημόσιες σχέσεις” και του άρεσε να κάνει παρέα μ’ εμάς και συνομήλικούς του στο καφενείο του χωριού. Όμως τα προβλήματα υγείας τα τελευταία χρόνια δεν τον άφησαν να έρθει να εγκατασταθεί μόνιμα (πράγμα που ήθελε πολύ) στο χωριό. Δημοσιεύουμε μερικές φωτογραφίες. Μικρό παιδί με τη μητέρα του και ένα παπούτσι. Μαθητής στο Γυμνάσιο. Όταν πήρε πτυχίο. Ηθοποιός σε κάποια παράσταση κλπ. Στο καλό φίλε!

Υ.Γ. 1) Ευχαριστούμε το κ. Χρήστο Καρβουνιάρη για την επιμέλεια και την παραχώρηση του άρθρου και των φωτογραφιών.

2) Σύντομα θα δημοσιεύσουμε και μεταφρασμένο το βιογραφικό του που έφτιαξε ο ίδιος το 2005

Χειροτονία Διάκονου Παναγιώτη Δημ. Σταμάτη

Την Κυριακή 28 Ιανουαρίου 2018, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ χοροστάτησε στον Όρθρο και προεξήρχε της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας στον ενοριακό Ιερό Ναό Τιμίου Προδρόμου Λεβιδίου Μαντινείας, κατά την διάρκεια της οποίας τέλεσε την εις Διάκονον χειροτονίαν του Παναγιώτη Δημ. Σταμάτη, ο οποίος εισέρχεται στον έγγαμο Ιερό κλήρο της Ιεράς Μητροπόλεως μας.

Η χειροτονία του νέου διακόνου πραγματοποιήθηκε με την παρουσία αρκετού κόσμου από το Λεβίδι και τις γύρω περιοχές.

Ο ιεροδιάκονος προ της χειροτονίας ομίλησε λέγοντας

Από μικρό παιδί μεγάλωσα και ανδρώθηκα στην Εκκλησία, ο Τίμιος Πρόδρομος του Λεβιδίου είναι ο ιερός τόπος και σαν παιδί διακόνησα στο Ιερό Βήμα βοηθώντας τον π. Κωνσταντίνο στις λειτουργίες και που για πολλά χρόνια υπηρετώ σαν ιεροψάλτης. Μέσα στον Ιερό Ναό του Τιμίου Προδρόμου γεννήθηκε αυτός ο μυστικός πόθος που σήμερα εκπληρώνεται.
Ευχαριστώ απ’ αυτή τη θέση όλους όσοι με βοήθησαν μέχρι τώρα στη ζωή μου, στην πρόοδό μου και στην πνευματικήν μου προκοπή.
Αυτή την ώρα την σπουδαία και μεγάλη την μοναδική για μένα, αυτήν την ώρα της προσωπικής μου Πεντηκοστής, θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ στον μακαριστό πατέρα μου Δημήτριον Σταμάτη, τον απλό και ακέραιο άνθρωπο και να τον ευχαριστήσω για ότι έκανε για μένα. Ας είναι αιωνία η μνήμη του κι και ας τον αναπαύει ο Θεός εν χώρα ζώντων και εν σκηναίς δικαίων.
Πιστεύω πως ετούτη τη στιγμή είναι μαζί μας και προσεύχεται για μένα.
Ευχαριστώ την μητέρα μου Μαρία για ότι έκανε μέχρι τώρα, για τον αγώνα και την αγωνία της για την ανατροφή μου, για την αγάπη και το αδιάπτωτο ενδιαφέρον που έδειξε και δείχνει για μένα και την οικογένειά μου.
Ευχαριστώ την αδελφή μου Φανή και την οικογένειά της.
Ευχαριστώ την σύζυγό μου, που δέχθηκε την απόφασή μου να γίνω κληρικός και στήριξε την επιλογή μου, ίσως γι’ αυτή της την αποδοχή και την μελλοντική διακονία της έχει παίξει ρόλο και η καταγωγή της από Λευϊτικό γένος.
Ευχαριστώ πάντας τους κατά σάρκα συγγενείς μου. Ευχαριστώ τους δασκάλους μου και τους καθηγητάς μου και όλους όσους με βοήθησαν και συνεργάστηκαν μαζί μου στον αγώνα της ζωής και της πνευματικής προκοπής μου. Ευχαριστώ τους αιδεσιμωτάτους Ιερείς του Λεβιδίου, τους ιεροψάλτες και όλους όσους κατά καιρούς συνεργαστήκαμε στον Τίμιο Πρόδρομο.
Ευχαριστώ τον π. Κωνσταντίνο Πανουσόπουλο, από τον οποίο πολλά διδάχθηκα κατά την μαθητεία μου στον Τίμιο Πρόδρομο. Τον ευχαριστώ για την αγάπη του και για ότι έχει κάνει για μένα από την παιδική μου ηλικία μέχρι τώρα.
Θερμές ευχαριστίες στον πρωτοσύγκελό μας π. Θεόκλητο και στον π. Ιωάννη Σουρλίγγα, τον π. Αλέξανδρο Παπαδόπουλο για το ενδιαφέρον τους και την εμπιστοσύνη τους στο ταπεινό πρόσωπό μου. Μνησθείει Κύριος της αγάπης αυτών.

Θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθώ στον αείμνηστο π. Ιωάννη Κατσαρό, τον απλό και αθόρυβο Ιερέα και εργάτη του Ευαγγελίου του Κυρίου, που πολλά με δίδαξε με το λόγο του αλλά περισσότερο με τον τρόπο του. Ας είναι αιωνία η μνήμη του και ας προσεύχεται στο υπερουράνιο θυσιαστήριο υπέρ ημών.
Άφησα για το τέλος εσάς Σεβασμιώτατε γιατί χάρη στην Σεβασμιώτητά σας, βρίσκομαι τώρα προ των βαθμίδων του Ιερού Βήματος προ της Αγίας Τραπέζης, όπου ο Κύριός μας «θυσιάζεται υπέρ της του Κόσμου Ζωής και Σωτηρίας». Εσείς αναθερμάνατε με την αγάπη σας και τους λόγους σας τον παλαιόν μου πόθο για την Ιεροσύνη. Με τις υποδείξεις σας γίνατε για μένα πηγή εμπνεύσεως. Σας ευχαριστώ Σεβασμιώτατε και θα σας είμαι ευγνώμων σε όλη μου τη ζωή!
Στηρίξτε Σεβασμιώτατε τα πρώτα μου βήματα στην Ιεροσύνη, βοηθήστε στην δύσκολη πορεία μου σαν στοργικός Πατέρας.
Και νυν Δέσποτα έχεις τον δούλον σου, προσέρχομαι φόβω και τρόμω εν συναισθήσει της αναξιότητός μου και της αμαρτωλότητός μου, «θαρρών εις το έλεος και την ευσπλαχνίαν» του Κυρίου, προσέρχομαι και γονατίζω κάτω από τα Αρχιερατικά σας χέρια για να λάβω τον πρώτο της Ιεροσύνης βαθμό.

 

Ευχαριστούμε το κ. Χρήστο Μπίτα για την παραχώρηση του βίντεο και το Άρχων-Ορθόδοξη Εκκλησιαστική Ενημέρωση για την παραχώρηση των φωτογραφιών.

Χειροτονία εις Διάκονο για συμπατριώτη μας.

Την Κυριακή 28 Ιανουαρίου στον Ιερό Ναό Τιμίου Προδρόμου Λεβιδίου χοροστατούντος του Μητροπολίτη Μαντινείας και Κυνουρίας κ.κ. Αλέξανδρου και κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας θα χειροτονηθεί σε Διάκονος ο συμπατριώτης Παναγιώτης Δημ. Σταμάτης.

 

 

Χριστουγεννιάτικη Γιορτή από τον Ορχομενό Λεβιδίου

Με ανακοίνωση του στην επίσημα σελίδα στο facebook ο Σύλλογος Σωματικής Αγωγής Ορχομενός Λεβιδίου καλεί όλους στην Πλατεία Λεβιδίου το Σάββατο 23 Δεκεμβρίου και ώρα 18:00 για να  ανταλλάξουμε χαμόγελα και ευχές για τα Χριστούγεννα και τον καινούργιο χρόνο.

Το μόνο που χρειάζεται να έχετε είναι  ένα παλτό, ένα σκουφί, μια ζεστή καρδιά.

Οι παρευρισκόμενοι θα κεραστούν οινόμελο, τσίπουρο τραχανά και πατροπαράδοτη φασολάδα.

Υ.Γ.  Όσοι από τους παρευρισκόμενους επιθυμούν μπορούν να προσφέρουν γλυκά για το μπουφέ.

 

Για τη Γιωτινούλα μας…

Για τη Γιωτινούλα μας…

Για σένα γράφτηκαν τα παραπάνω λόγια καρδιά μου, λες και σε γνώριζαν αυτοί που τα έγραψαν. Πάντα σου έλεγα πως υποκλίνομαι στην υπομονή σου και την πίστη σου και σου σιγοτραγουδούσα «Αχ να ‘ξερες τι δύναμη μου δίνει η δύναμή σου».

Ποτέ δεν είπες «Γιατί;», ποτέ δεν είπες κακό για κανέναν όσο κι αν κάποιοι σε πίκραναν τόσο πολύ. Μας έδινες κουράγιο αντί να σου δίνουμε εμείς. Μας λείπεις πολύ και θα μας λείπεις πάντα.

Έρχονται γιορτές και δεν θα είσαι πια μαζί μας. Η καρέκλα σου θα είναι άδεια αλλά εσύ θα είσαι πάντα μέσα στις καρδιές μας. Το μόνο παρήγορο είναι ότι τώρα πια είσαι στην αγκαλιά της Παναγίτσας μας, στην αγκαλιά της Μαμάς, του Μπαμπά και του Νικολάκη μας.

Μας αποκαλούσες «η οικογένειά μου» και το πίστευες, γιατί ήξερες και το ένιωθες ότι είμαστε όντως η «επί της γης» οικογένειά σου μαζί με την άλλη πολυαγαπημένη σου οικογένεια από το Άργος, τη Μαρία, τον Θάνο, τη Χριστίνα που δε σε άφησαν ούτε λεπτό μόνη σου και που μόνο εγώ ξέρω πόσο πολύ πονάνε.

Δεν σε ξεχώρισα ποτέ από τα παιδιά μου, όχι μόνο επειδή σε αγαπούσα αλλά και γιατί είχα και ηθική υποχρέωση απέναντι στους δικούς σου ανθρώπους, που δυστυχώς έφυγαν πολύ νωρίς, και που ούτε αυτοί με ξεχώρισαν ποτέ από εσάς.

Ψυχούλα  μου, θα λείπεις από τις γιορτινές μέρες, τις καθημερινές στιγμές, από τις χαρές μας και τις λύπες μας.

Σε παρακαλούμε εκεί που είσαι, κοντά στην Παναγίτσα μας, να πρεσβεύεις για εμάς και είμαι σίγουρη ότι θα το κάνεις.

 

Κ.Π.

O ετήσιος χορός του Ορχομενού πλησιάζει.

Με μεγάλη χαρά σας προσκαλούμε στον ετήσιο χορό του συλλόγου μας που θα γίνει την Κυριακή 12 Μαρτίου και ώρα 21:00, στην αίθουσα δεξιώσεων «SUNSET» (18o χλμ Τρίπολης-Πύργου , Καρδαράς).
Στο μουσικό πρόγραμμα θα συμμετέχουν οι:
Μπέκιος Γιώργος (τραγούδι)
Κατσίγιαννης Γιάννης (τραγούδι)
Κατσίγιαννη Τζένη (τραγούδι)
Μουγκοπέτρος Άρης (κλαρίνο)
Η τιμή πρόσκλησης, η οποία συμπεριλαμβάνει πλήρες μενού, έχει καθοριστεί στα 20 €.
Παρακαλούμε να φροντίσετε έγκαιρα για την κράτηση σας. (Τηλ. 6972719719)
Ευχαριστούμε και σας περιμένουμε να διασκεδάσουμε όλοι μαζί.